Na de gebruikelijke broodje met ei en jam gaan we lekker weg op ons fietsje. Lekker een keer zonder bagage. We gaan richting Ben Tre stad en proberen zelf de route te verzinnen met vooral kleine weggetjes. Allen moesten we eerst over een drukke en erg hoge brug van 80 meter hoog. De helling om boven op de brug te komen was al 1 km. Aan de overkant maar zo snel mogelijk eraf van deze super drukke weg. We slaan af en ik zie een prachtig houten huis tussen het groen. Ik ga een foto nemen en loop stukje naar binnen. Gelijk komt een dame op me af en groet me in het Engels. Ze zegt je kan komen in mijn huis. Haar Engels is erg beperkt. We gaan naar binnen en krijgen thee met cake en snoep en oma komt nog met bordje fruit. Heel aardig en gastvrij. Leuke ervaring. We fietsen verder en merken snel dat hier prachtig fietsen is over bijna alleen maar kleine weggetjes en smalle paadjes soms. Allemaal kokosnoot, bananen, papaya, pomelo bomen enz. Soms passeren we een gehucht waar we ook een keer rietsuiker sap hebben gedronken. Ze zijn duidelijk geen toeristen gewend hier. Aan alle kanten is het vriendelijk geroep van hello naar ons. In Ben Tre o.a. grondel visje geluncht en daarna op en terras ice thee gedronken zodat heetste uren even voorbij waren. We fietsen via andere kant van Ben Tre uit via kleine paadjes en komen laatste stuk voor de brug op een grotere weg waar we veel vlees zien hangen. Blijkt hele koe te zijn in vele delen en poten en organen enzovoort zo in openlucht zonder ijs of koeling. Foto gaan maken maar uuuuiiii dat stonk nogal. We hoeven even geen vlees meer. Gelukkig hebben we voornamelijk vis en garnalen gegeten hier. Die zijn altijd vers vaak nog in een aquarium. En uiteindelijk weer over de hele hoge brug maar nu met files en enorme verkeerschaos. We komen na 90 km op de teller aan in My Tho en kijken terug op en prachtige fietsdag onder het genot van een heerlijke mango smoothie. Morgen alweer laatste rit richting Saigon.







Geen opmerkingen:
Een reactie posten