Me Tho eilanden, tempel en vissers

Vandaag om 8 uur bij het reisbureau voor onze boottrip. U bent te vroeg zei men. Gelukkig kwam onze gids er ook aan en die vond wel dat we konden gaan. Wij met de gids en de schipper gelijk op weg naar het eerste eiland. Drie dames en één heer. We legden aan bij een coconut candy fabriek. Alleen een hond verwelkomde ons blaffend. Verder geen levende ziel te zien. Te vroeg dus. Gelukkig kwamen er al snel werknemers aan. We kochten een zakje Coconut Candy en sloegen een spontaan aangeboden slangenlikeurtje af. Een man deed voor hoe de Candy wordt gemaakt. Alles met de hand nog. Met een scherp rechtopstaand mes Schilde hij de harde cocosnoot. Sneed hem daarna doormidden en bood ons het cocoswater aan. De rest schrapte hij in een machine tot kleine stukjes. Die worden dan uitgeperst en al roerend gekookt samen met wat rijstmout. Uiteindelijk word dat de Candy in diverse smaken. We waren nog de enige gasten en hebben nog even thee gedronken met de mensen daar. Een man was net zo oud als ik en hij gaf ons een paar stukjes cake. Was lekker en erg ongedwongen. Handig zo’n goede tolk er bij.
Daarna met een paard en wagentje naar de volgende stop. Merkwaardig genoeg was de naam van het paard Koe. Grappig allemaal.
We kwamen bij een fruit Farm waar we dus fruit kregen en een zangconcert van niet zo zuiver zingende dames en een heer. Fooi kregen ze in een roos aangeboden.
Verder met de boot naar de coconut congregation. Vroeger een sekte nu een vermaaksoord voor toeristen. Daar allerlei vreemde zaken gezien. Een evenwichtsbalk over het water, wederom vals klinkende zang, vissen die werden gevoerd middels een babyzuigfles en een vijver met tientallen grote krokodillen en kinderen die in een bal over water liepen. Daarna weer huiswaarts gekeerd.
In de namiddag een grote tempel bezocht. Heel interessant en mooi. Schitterende grote Boedha beelden. Terug gewandeld langs de vissershaven. Erg mooi in het licht van de namiddag zon. Honderden grote vissersboten nu binnen ivm met de Tet viering. Deze schepen blijven een maand op zee voor ze weerkeren.
Hapje gegeten avonds en twee Zwitserse jongens ontmoet die onderweg waren van Hanoi naar Zürich. Nog een stukje te gaan dus. Leuk gesprek gehad en veel ervaringen uitgewisseld.