Naar Khanu Woralaksaburi

Lastige naam ook bij de Thaien niet zo bekend. Direct over de brug linksaf en de Ping rivier weer gevolgd. Hier ondertussen veel breder en met snelstromend water. Geen scheepvaart op deze rivier. Een heel mooie route gevolgd langs secondaire wegen met heel weinig verkeer. Asfalt beton gravel en zandwegen, van alles wat. Zelfs nogmaals een tempel restant gezien maar dat was wel de laatste voorlopig. Vroeg vertrokken nog in de koelte van de ochtend. Door vele dorpjes gereden waar de mensen ons vriendelijk begroetten en de honden irritant lastig blaffend achter ons aan renden. Goed voor de adrenaline. We zagen al dat het suikerriet overal werd geoogst, zowel met de hand als met machines. Vrachtwagens vol suikerriet zagen we regelmatig rijden. We kwamen langs een suikerfabriek waar honderden vrachtwagens stonden te wachten. Er hing een sterke lucht als van cachaca. Lunchen was lastig vandaag. Net tijdens lunchtijd geen restaurantje te zien. Uiteindelijk toch een soeptentje gevonden. Daar uitstekende noodle soep gegeten voor TB 60 (€1,60). Het River Green resort deed zijn naam eer aan. Leuke bungalow aan het water. Ook met een open douche heerlijk ruim en dus zonder dak. Als het regent kan je de kraan dicht laten. Stukje verderop gedineerd in restaurant aan de rivier. Tafel en stoelen op een gammel plankier vol gaten en spleten. Niets laten vallen dan ligt het in het water. Met bestellen in Thai kregen we hulp van een Australiër met zijn Thaise vrouw en familie. Leuke mensen en even mee zitten praten. Toe wij wilden betalen hoefde dat niet meer, de Australiër had onze rekening ook betaald. Leuk en een aangename verrassing.