Alweer 2 dagen verder

Vandaag gelukkig weer WiFi dus kunnen we weer schrijven. Intussen zijn we alweer 196km verder. 

Gisteren (04/11) eerst stad (Savannakhet) uitgefietst. Flinke stad nog. Meindert leek de eerste uren met de handrem aangetrokken te fietsen, geen energie bleek later. Maar na een bordje nasi ging het weer flitsend. Onderweg meerdere scholen langsgefietst. Bij een van de scholen waren buiten allemaal kinderen aan het zingen met mimiek en dansen erbij. Wij stopten om foto te maken en alle kinderen waren ineens afgeleid...dat was leuk en grappig. Verder door dorpjes en mooie natuur gefietst en langs veel zeer slechte en smalle houten bruggen met grote gaten er in. Asfalt stopte ineens en werd grond en stuk na de brug werdt het weer asfalt. En dat wel 10 keer of meer. Wij zijn er veilig overheen gekomen en dachten steeds is dit een hoofdweg?? 

Vandaag (5/11) verder gefietst naar Napong. Helemaal over de weg 13. Soms saai maar soms ook hele mooie stukken over glooiende weg. Het eten ging ons niet zo makkelijk af vandaag. Mogelijk omdat we vroeg waren en het ook zaterdag is. Bij elke tentje was het antwoord nee. Onderweg nog een poging gedaan maar verder dan witte rijst kwamen we niet. Dan maar op bananen en koekjes verder gefietst. Bij km 70 nog een keer gestopt bij een tentje waar ook andere mensen zaten. Die bleken Engels te spreken en regelden gelijk een bord soep voor ons met cola. Nog leuk gesprek gehad met deze Laotiaan die in Californië woont. Daarna verder doorgefietst met totaal weer 98km. 

Napong staat bekend als de kipstad. Aan de hoofdstraat tientallen kraampjes met een bbq rooster en daarop naast kip vele andere diersoorten. Denk aan kikkers en slakken. Wij hebben gekozen voor kip en samen met drie andere fiets reizigers die we hier hebben ontmoet zeer gezellig zitten eten.

Langste dagafstand

Even ter verduidelijking voor onze lezers. Deze blog wordt bijna altijd geschreven door Meindert op de Ipad van Johanna. Daarom staat er altijd onder dat de blog is geplaatst door Johanna, maar het schrijven doet zij maar af en toe. De foto's zijn wel genomen en uitgekozen door Johanna.
Van Thakhek naar Savannakhet is de langste dagafstand en wel 110 km. Het zijn er echter aanzienlijk meer geworden. Wat is er gebeurd? De dag begon goed westers ontbijt gehad in Thakhek en om 07:30 op de fiets en gaan. Mooie rit over rustige wegen, vlak en voor de wind. Overal klonk het Sabaidee Sabaidee wat de algemene groet is in Laos. Normale aantal koeien en geiten op de weg tegengekomen en heel veel schoolkinderen in uniform lopend of op de fiets onderweg naar school. Enthousiasme van de kinderen als ze ons zien is enorm. Ook langs vele rijstvelden gefietst waar met de hand wordt geoogst. Heel veel mannen en vrouwen met de typische kegelvormige hoedjes die vrolijk aan het oogsten zijn. Sabaidee horen we de hele tijd.
De weg was redelijk met af en toe enorme gaten. Vandaag ook een aantal bruggen gehad waarvan het wegdek bestaat uit houten planken overdwars en voor de auto wielen overlangs. De kunst is nu op die overlangse planken te fietsen zonder dat je banden tussen die kieren vast komen te zitten of door een spijker rijdt. Aardig gelukt vandaag.
Op ruim 70 km gelunched. De ober vroeg in keurig Engels wat we wilden. Nou dachten wij bv fried rice of noodles. Bleek echter dat er alleen noodle soep te leveren was. Enfin smaakte goed. Na de lunch zouden we het leukste stuk van de dag gaan fietsen namelijk een onverharde zeer rustige weg door velden en dorpen van ca 20 km. De weg viel wat tegen rode stoffige gravel waar de wielen regelmatig slipten. De weg bevatte twee bruggen de eerste was net vernieuwd en konden we probleemloos passeren, maar de tweede echter was verdwenen en van vernieuwing was niets te bespeuren. Dus weer ca 7 km terug gefietst over het rode gravel. Daarna terug bij het restaurant een groepje van 3 andere fietsers gewaarschuwd en een alternatieve route genomen over asfalt wegen. Wel 10 km extra en deels tegen wind met vals plat en klimmetjes omhoog.
Moe maar voldaan uiteindelijk aangekomen na 134km in Savannakhet en daar in het goede guesthouse van Leena uitgerust. Later nog heerlijk gegeten op leuk pleintje in centrum.

Mekong rivier

Vandaag dan de Mekong rivier bereikt. Vanaf de Rode rivier in Hanoi hebben we na 800 km de Mekong bereikt. Een enorm brede rivier hier bij Thakhek. Gisteren geen WiFi in het eenvoudige guesthouse maar gelukkig zonder kakkerlakken. Enige punt was wel dat de wc niet meer doorliep en toch moest ik vanmorgen even. Enfin moeten ze maar zorgen dat de boel in orde is.
Gisteren verder weg 8 gevolgd in westelijke richting door het Karstgebergte. Een paar klimmetjes van 16% dus dat werd een paar keer lopen. De weg was wel rustig en voerde door een schitterend groen gebied. Vandaag was dat een stuk minder we hebben 90 km gefietst over weg nr 13 (A 13 😀) in zuid oostelijke richting. Onderweg nog een dorp gepasseerd met een leuke markt. Verder een redelijk drukke en voor ons saaie weg. Maar dat hoort er bij.
Heel blij om om ca 12:30 aan te komen in Thakhek aan de Mekong met aan de overkant Thailand. Mooi plaatsje aan de rivier met veel eettentjes en een goed hotel voor 140.000 Kip en dat is ca €16. Zonder ontbijt maar dat halen we morgen op een van de terrasjes.
Morgen een stuk van 110 km over mooie weggetjes langs de rivier zonder veel hoogteverschil. We hebben er al zin in. Maar eerst vanavond lekker eten met een flesje Lao bier.

Khong Lor cave

Vandaag rustdag dus wordt er niet gefietst. Met de 4 wiel drive naar de Kong Lor Cave gegaan. 43 km een uur over gedaan. Zelden zulke diepe kuilen in de weg gezien. Daarom rijd iedereen dus met zo een grote auto.
Met een smalle houten motorbootje door de 7 km lange stille en pikdonkere grotten gevaren. We kregen voor vertrek een mijnlampje op ons hoofd. Een keer uitgestapt voor een wandeling door een kunstzinnig verlicht deel van de grot en een keer om de boot door een stroomversnelling te trekken. Was een bijzondere ervaring.
Aan de andere kant van de berg ( na een uur varen in de pik donkere grot) op een strandje uitgestapt waar een paar kraampjes stonden met eventueel versnaperingen. Later weer hele stuk terug maar nu met de stroom mee dus ging veel sneller.  Al met al zeer indrukwekkend en erg mooi.
Terug in het guesthouse de normale werkzaamheden op een rustdag uitgevoerd zoals fietsen schoonmaken en kleren wassen. Met een heerlijk biertje nog gezellig gekletst met 2 Belgische fietsers. Morgen uitgerust weer verder. Hier nog foto van onze guesthouse .

Laos 1e dag

Gefietst van Lak Sao naar Na Hin. Slechts 58 km maar na gisteren best prettig. Toch nog een klim van 3 km en 200 hoogtemeters met ca 12%. Mooi weer en in het begin wind in de rug. Langs leuke kleine dorpjes en langs heel veel groen. Op de achtergrond steeds het hele hoge Karstgebergte. Op enkele plekken waren kinderen in de rivier aan het zwemmen waarvan sommigen in hun blootje.
In een van de dorpjes bakje koffie gedronken en gelijk eerste woordjes Laotiaans geleerd. Sabaidii is Hallo en khawp jai is bedankt. Kregen een bakje Nescafé ipv van Cafe Lao de laatste was niet beschikbaar daar.
Arriveerden in Na Hin vlak voor de lunch in een prachtige guesthouse waar we twee dagen gaan blijven. Morgen gaan we naar de Kong Lor Caves. Stadje rondgewandeld en besloten omstreeks 15:30 nog even naar een waterval in het oerwoud hier te gaan. Zou makkelijke wandeling zijn van 3 km enkele reis. We zijn echter op een gegeven moment terug gegaan, het pad werd steeds slechter en van een waterval nog niets te bespeuren. Wel leuke wandeling daar niet van.
We eindigen onze dag met een heerlijke Lao biertje met een Padthai met kip op een prachtige terrasje buiten met uitzicht op de bergen. Bijzondere dag en avond.

Grens over naar Laos

Vandaag staat een pittig en lange klim op de planning en dus maar vroeg opgestaan. Om 6:30 fietsten we al weg van het hotel. Langs de weg zagen we op meerdere plaatsen dat ze op het land aan het ploegen waren met ossen! Circa 8 uur begonnen we aan de klim van 25km met stukken van 10-12% naar een hoogte van 734m. We besloten toch fietsend naar boven te gaan aangezien het mooi weer was (beetje bewolkt) en niet al te druk verkeer.
Eerste deel was best zwaar doordat het steil was en de zon er flink bij kwam. Dat was ff puffen. Maar de prachtige oerwoud natuur om ons heen was de moeite waard. Middenstuk was iets minder steil en de bewolking werd dikker. En het laatste deel was weer heel zwaar. Het werd steiler en het ging regenen.... heel veel regen. De weg leek wel een waterval. We zijn uiteindelijk 11:20 verzopen boven aan de grens aangekomen. En het bleef plenzen... boven bij een soort van restaurant wat gegeten en en gedronken en beetje bijgekomen. Het waaide ook hard en het was goed koud brrr.
Eerst bij de Vietnamese immigration check out gedaan toen doorgefietst door een enorme chaos en modder naar de immigration van Laos en daar ons visum geregeld terwijl het nog steeds plensde.
Wonderbaarlijk was het daarna bij de afdaling weer droog en zonnetje kwam er weer bij. Toch weer andere wereld Laos. Geen getoeter meer, mooie landschap heel groen, de rijst werd overal geoogst langs de weg en ook veel huizen op palen.
Na 84 km en totaal 1012 hoogtemeters kwamen we aan bij ons dorp Lak Sao.

Laatste rit in Vietnam

Aangekomen in Pho Chau na een mooie rit van 89 km. Eerste een drukke weg maar na 40 km werd het rustig. Begint nu inderdaad te wennen we stoppen niet meer bij elke waterbuffel. Maar blijft mooi die beesten in de modder en het water te zien.
De ochtend begon koel maar later liep de temp flink op. Blij dat we er waren omstreeks 15 uur. Toch een beetje verbrand zoveel zon zijn we nog niet gewend.
Morgen de rit naar en over de grens van Laos. Wordt een mooie rit dat staat vast maar er is een probleempje. Over een afstand van ca 25 km gaan we van zeeniveau naar 750 m. Stukken met max 12%. Het is mogelijk een bustaxi te nemen voor dat stuk voor zeg maar €16. We kijken het nog even aan met regen of te veel hitte is de keuze duidelijk.

Opgevallen hier in Vietnam zijn de bamboe stokken van ca 0.5 m waar mannen nogal lawaaiig aan lurken. Volgens mij is het een soort waterpijp. Aan de zijkant onderaan zit een bakje waar tabak in gaat en helemaal onder een bakje met water. De tabak wordt aangestoken en dan inhaleert men heel sterk zodat in een teug de rook wordt ingeademd. Dat gaat gepaard met een fluitend geluid en met het geluid van borrelend water. Een aanbod het eens te proberen heb ik maar afgeslagen.

Niet alle touringcars hier hebben toiletten. We zagen een bus stilstaan op een willekeurige plaats op de weg en in de berm zat een aantal vrouwen met de broek naar beneden gezellig te plassen.
Ook zag ik dat touringcars bovenin soms de gelegenheid hebben om te slapen. Dus eigenlijk in het bagagerek. Met een trappetje in het gangpad te bereiken.

Morgen dus Laos, we zijn benieuwd wat we daar gaan beleven. En of in Laos de WiFi mogelijkheden het zelfde zijn gaan we zien. Mogelijk zijn we daarom even uit de lucht.