Laos verlaten

Vandaag een iets kortere rit over de grens. Totaal 73 km. Na een goed ontbijt nog even een mooie Wat tempel wezen bekijken en daarna vertrokken we richting de Thaise grens. Uit Pakse gereden langs de Mekong en toen over een lange brug over de Mekong rivier. Toen 43km langs grote 4 baans weg tot aan de grens. Onderweg nog gestopt voor een drankje. Bij de grens eerst Laos uitgechekt daarna in Thailand ingechekt. Het was vreselijk heet vandaag. Na de grens nog even geld  gepint. Vanaf nu betalen we met Bath. Het is allemaal weer nieuw nu. Ineens is het veel schoner  en netter langs de weg. Andere taal, geld, borden en we moeten links fietsen. Dat is vreemd en nog ff opletten dat we niet verkeerd fietsen. Eerst over een 4 baansweg en daarna over een 2 baansweg  gefietst op heuvelachtig terrein af een toe klimmetjes van 12%. Omdat het erg heet was, was het behoorlijk zwaar. Omstreeks 13 uur aangekomen in Khong Chiam aan de Mekong rivier. Mooi en rustige plaats. Nog wat gegeten en gedronken en langs de boulevard aan de Mekong gefietst.  Bij Khong Chiam komen de Mun rivier en de Mekong bij elkaar. Eenmaal terug bij onze guesthouse barste de hemel los. Relaxed op terras van onze bungalow nog biertje gedronken.

Koffie op 1313 meter hoogte

Vandaag late start. Wekker ging niet af. Ontbijt van 6 uur werd half uur later. Tussen de varkens door naar het restaurant gelopen. Overigens was er vanmorgen weer geen water. En gisteravond lag het hele dorp zonder licht dus gedineerd bij kaarslicht.
Best zware dag we hebben gekozen voor het zware traject naar Paksong en dat betekent dat we omhoog moesten tot ruim 1300 m. Uiteindelijk word het max 1313 m hoog. Begin was zwaar paar stukjes > 12% toch klein stukje gelopen maar de rest viel mee gestaag over ruim 50 km omhoog. Voordeel was nu de bewolking en enkel spatje regen. Mooi om op die hoogte te fietsen langs koffieplantages en we hebben ook een originel bakje Lao koffie genomen.
We reden ook langs armoedige dorpjes waar in bijna elke woning (op palen) mensen schijnbaar doelloos liggen. Stoelen worden niet gebruikt men leeft en eet op matjes op de grond. Maar vrijwel zonder uitzondering ons vriendelijk groetend.
Over het hele traject in zowel Vietnam als Laos is de hoeveelheid zwerfvuil enorm. Geen plekje of er liggen zakken met afval of losse afval. Heel vaak plastics. Schijnt ze niets te kunnen schelen. Twee keer hebben we een groep schoolkinderen gezien die aan het opruimen waren. Vuilnisauto's slechts zelden waargenomen.
Paksong was geen uitzondering de weg was asfalt maar de ruime bermen naast de weg gewoon grond  vies blubberig of stoffig droog. Hoewel de koffiehoofdstad hier maar voor ons niet aantrekkelijk om te blijven. Dus 11 km verder naar de watervallen bij het resort van Ted Fane gegaan.
Heel mooi twee hoge watervallen waar je goed zicht op hebt. Daar heerlijke lunch genoten. De Nederlander die het runt niet ontmoet.
De weg ging verder 40 km naar beneden naar Pakse. We besloten dat maar te doen. Afdaling was makkelijk natuurlijk maar wel over eeeeen drukke weg met veel stof. In Pakse gekozen voor hotel in centrum met prachtig dakterras. Opeens een hotel zonder ongedierte en schoon. We zitten nu weer bij de Mekong rivier.

Tad Lo olifant

Na alle inspanningen de laatste dagen een verdiende rustdag. Mooi plekje hier naast de watervallen. Nu zijn er nog twee watervallen hier die we wilden bezoeken. Bij de 2e waterval kwamen we een olifant tegen, een sympathieke oude dame van 65 jaar die daar al 25 jaar woont. Daarvoor heeft ze gewerkt in de wouden om boomstammen te verplaatsen maar de moderne draglines hebben haar werkeloos gemaakt. We hebben haar geaaid en belooft terug te komen als ze smiddags om precies 16:30 een bad gaat nemen.
Daarna 2,5 km over asfalt naar de 3e waterval. We moesten door een armoedige nederzetting en vandaar over een slecht pad naar een waterval van niets. Paar druppeltjes per uur. De moeite niet genomen en na het dorp te hebben bezichtigd weer terug.
Nog wat rondgelopen later bij de 1e en grootste waterval. Deze was makkelijk te bereiken. Er was veel water wij vonden het indrukwekkend.
Later dus naar het bad van de twee olifanten. Tussen stortbuien door van genoten. Olifant kopje onder zien gaan in de stromende rivier paar meter van je af. Mooi om te zien.
Toen het weer droog was nog lekker gegeten in Thais-Laotiaanse restaurantje met een heerlijke papaya juice een biertje.

Tad Lo watervallen

Vandaag weer lekker vroeg vertrokken uit. Napong. Kwart voor zeven op de Bike na het nuttigen van ieder twee eierkoeken en en pakje melk. Verrassend wat je soms kan kopen in Laos langs de weg tussen kikkers en kippen.
Eerste stop al na 6 km bij Phorn een bekende bij het Awol publiek die in het verleden op de race fiets wedstrijden heeft gefietst hier in Laos. Hij kon mooi vertellen over zijn fietswedstrijden, zijn visvijvers en zijn eend. Van de laatste was namelijk nog eentje over waar de rest is ??? Hij woont daar zeer eenvoudig bijna in het water van zijn visvijvers en in een huis zonder deuren of muren.
Mooie route lekker rustig op zondag door vele dorpjes waar we weer alle aandacht kregen. Nog even gekeken naar een grote groep mensen bezig met machinale rijstoogst.
We wilden eigenlijk direct door naar Tad Lo maar er was een financieel probleem ontstaan. We hadden te  weinig kippen in ons bezit en moesten gaan pinnen bij een zgn ATM. De ATM onderweg accepteerde onze kaarten niet, dat betekende doorfietsen naar Salavan en zeker 10 km extra. In Salavan werkte de eerste ATM ook niet en de 2e, 3e en 4e ook niet. Gelukkig de 5e deed het op mijn VISA kaart. Daar nog lekker soep gelunched (enige wat je kan krijgen maar met een heerlijke zelf getrokken bouillon) met daarin fijne noodles vreemd uitziend kippenvlees en lekkere balletjes. Met deze ondergrond de resterende 30 km naar 350 hoogtemeters in de middaghitte volbracht. Helemaal gelukt zeker na halverwege nog een kokosnoot te hebben leeg gedronken.
In Tad Lo een fantastisch hotel gevonden met uitzicht op de watervallen. Maar daarover morgen meer. Dan is namelijk een rustdag gepland.

Alweer 2 dagen verder

Vandaag gelukkig weer WiFi dus kunnen we weer schrijven. Intussen zijn we alweer 196km verder. 

Gisteren (04/11) eerst stad (Savannakhet) uitgefietst. Flinke stad nog. Meindert leek de eerste uren met de handrem aangetrokken te fietsen, geen energie bleek later. Maar na een bordje nasi ging het weer flitsend. Onderweg meerdere scholen langsgefietst. Bij een van de scholen waren buiten allemaal kinderen aan het zingen met mimiek en dansen erbij. Wij stopten om foto te maken en alle kinderen waren ineens afgeleid...dat was leuk en grappig. Verder door dorpjes en mooie natuur gefietst en langs veel zeer slechte en smalle houten bruggen met grote gaten er in. Asfalt stopte ineens en werd grond en stuk na de brug werdt het weer asfalt. En dat wel 10 keer of meer. Wij zijn er veilig overheen gekomen en dachten steeds is dit een hoofdweg?? 

Vandaag (5/11) verder gefietst naar Napong. Helemaal over de weg 13. Soms saai maar soms ook hele mooie stukken over glooiende weg. Het eten ging ons niet zo makkelijk af vandaag. Mogelijk omdat we vroeg waren en het ook zaterdag is. Bij elke tentje was het antwoord nee. Onderweg nog een poging gedaan maar verder dan witte rijst kwamen we niet. Dan maar op bananen en koekjes verder gefietst. Bij km 70 nog een keer gestopt bij een tentje waar ook andere mensen zaten. Die bleken Engels te spreken en regelden gelijk een bord soep voor ons met cola. Nog leuk gesprek gehad met deze Laotiaan die in Californië woont. Daarna verder doorgefietst met totaal weer 98km. 

Napong staat bekend als de kipstad. Aan de hoofdstraat tientallen kraampjes met een bbq rooster en daarop naast kip vele andere diersoorten. Denk aan kikkers en slakken. Wij hebben gekozen voor kip en samen met drie andere fiets reizigers die we hier hebben ontmoet zeer gezellig zitten eten.

Langste dagafstand

Even ter verduidelijking voor onze lezers. Deze blog wordt bijna altijd geschreven door Meindert op de Ipad van Johanna. Daarom staat er altijd onder dat de blog is geplaatst door Johanna, maar het schrijven doet zij maar af en toe. De foto's zijn wel genomen en uitgekozen door Johanna.
Van Thakhek naar Savannakhet is de langste dagafstand en wel 110 km. Het zijn er echter aanzienlijk meer geworden. Wat is er gebeurd? De dag begon goed westers ontbijt gehad in Thakhek en om 07:30 op de fiets en gaan. Mooie rit over rustige wegen, vlak en voor de wind. Overal klonk het Sabaidee Sabaidee wat de algemene groet is in Laos. Normale aantal koeien en geiten op de weg tegengekomen en heel veel schoolkinderen in uniform lopend of op de fiets onderweg naar school. Enthousiasme van de kinderen als ze ons zien is enorm. Ook langs vele rijstvelden gefietst waar met de hand wordt geoogst. Heel veel mannen en vrouwen met de typische kegelvormige hoedjes die vrolijk aan het oogsten zijn. Sabaidee horen we de hele tijd.
De weg was redelijk met af en toe enorme gaten. Vandaag ook een aantal bruggen gehad waarvan het wegdek bestaat uit houten planken overdwars en voor de auto wielen overlangs. De kunst is nu op die overlangse planken te fietsen zonder dat je banden tussen die kieren vast komen te zitten of door een spijker rijdt. Aardig gelukt vandaag.
Op ruim 70 km gelunched. De ober vroeg in keurig Engels wat we wilden. Nou dachten wij bv fried rice of noodles. Bleek echter dat er alleen noodle soep te leveren was. Enfin smaakte goed. Na de lunch zouden we het leukste stuk van de dag gaan fietsen namelijk een onverharde zeer rustige weg door velden en dorpen van ca 20 km. De weg viel wat tegen rode stoffige gravel waar de wielen regelmatig slipten. De weg bevatte twee bruggen de eerste was net vernieuwd en konden we probleemloos passeren, maar de tweede echter was verdwenen en van vernieuwing was niets te bespeuren. Dus weer ca 7 km terug gefietst over het rode gravel. Daarna terug bij het restaurant een groepje van 3 andere fietsers gewaarschuwd en een alternatieve route genomen over asfalt wegen. Wel 10 km extra en deels tegen wind met vals plat en klimmetjes omhoog.
Moe maar voldaan uiteindelijk aangekomen na 134km in Savannakhet en daar in het goede guesthouse van Leena uitgerust. Later nog heerlijk gegeten op leuk pleintje in centrum.

Mekong rivier

Vandaag dan de Mekong rivier bereikt. Vanaf de Rode rivier in Hanoi hebben we na 800 km de Mekong bereikt. Een enorm brede rivier hier bij Thakhek. Gisteren geen WiFi in het eenvoudige guesthouse maar gelukkig zonder kakkerlakken. Enige punt was wel dat de wc niet meer doorliep en toch moest ik vanmorgen even. Enfin moeten ze maar zorgen dat de boel in orde is.
Gisteren verder weg 8 gevolgd in westelijke richting door het Karstgebergte. Een paar klimmetjes van 16% dus dat werd een paar keer lopen. De weg was wel rustig en voerde door een schitterend groen gebied. Vandaag was dat een stuk minder we hebben 90 km gefietst over weg nr 13 (A 13 😀) in zuid oostelijke richting. Onderweg nog een dorp gepasseerd met een leuke markt. Verder een redelijk drukke en voor ons saaie weg. Maar dat hoort er bij.
Heel blij om om ca 12:30 aan te komen in Thakhek aan de Mekong met aan de overkant Thailand. Mooi plaatsje aan de rivier met veel eettentjes en een goed hotel voor 140.000 Kip en dat is ca €16. Zonder ontbijt maar dat halen we morgen op een van de terrasjes.
Morgen een stuk van 110 km over mooie weggetjes langs de rivier zonder veel hoogteverschil. We hebben er al zin in. Maar eerst vanavond lekker eten met een flesje Lao bier.